ARTISTS / THEORY / EVENTS / MULTIMEDIA / BOOKS / OPEN CALLS
about
projects
links
contact
events calendar SEP / OCTOBER / NOV
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031

join our mailing list
name:

email:

country:





Follow us on Facebook RSS Feed
BOOKSTuesday, October 24, 2017
International | Greek
2010
LAND ENDS: NEW BOOK BY PAVLOS FYSAKIS//April 22, 2010 at 00:22 am / BOOKS [Greek]Gavdos - The southernmost part - Greece
Nordkapp/Finnmark - The northernmost part - Norway
The Urals - The easternmost part - Russia
Sintra/Cabo da Roca - The westernmost part - Portugal

"Here… is where the land ends and the sea begins..." wrote Luis vaz de Camoes, the poet, about Cabo da Roca.

What is a border and what does it define, after all?
For Europeans, the word “edge” has the sense of an ending, not a beginning. As for borders, they have always defined the limits of the safe, European world.

What makes us different from those on the other side?
I embarked on by first journey, to Gavdos, in December, 2006. From south I went north, from east to west. The same questions brought me back to my last destination, Sintra, in Portugal, in February 2008.

Do we Europeans have a common history?
Europe’s four "edges" enclose a world with as many differences as there are similarities between their people. Gavdos in the south with its rugged landscape, Nordkapp in the north and the white silence of the tundra, the tourist center of Sintra in the west, with the glory of its old summer palaces, and the Urals in the east, with their dark heritage of gulags, nuclear plants and the region with the most radioactive pollution in the world.

Is there a European identity?
The most important but most immeasurable factor is the people themselves. Whether Russians or Greeks, Portuguese or Norwegians, these frontier peoples appear to have gone deep within themselves.
«Εδώ... όπου η γη τελειώνει και η θάλασσα αρχίζει»
Luis Vaz de Camoes

Μετά από παρουσία σε διεθνή και ελληνικά φεστιβάλ, το «Land Ends» του Παύλου Φυσάκη γίνεται δίγλωσσο φωτογραφικό λεύκωμα και κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στα βιβλιοπωλεία.

Πώς ορίζεται η ευρωπαϊκή ταυτότητα; Τι είναι το όριο και τι ορίζει τελικά; Προσπαθώντας να βρει απάντηση στα ερωτήματά του ο Φυσάκης, ξεκίνησε το 2006 να ιχνηλατήσει τα 4 γεωγραφικά άκρα της Ευρώπης: Γαύδος - νοτιότερο σημείο (Ελλάδα), Finnmark - βορειότερο σημείο (Νορβηγία), Ουράλια - ανατολικότερο σημείο (Ρωσία) και Sintra - δυτικότερο σημείο (Πορτογαλία).

Στις ποιητικές, σιωπηλές και συχνά σουρεαλιστικές φωτογραφίες του Φυσάκη ταξιδεύουμε σε τοπία αλλόκοτα, σε ορίζοντες μακρινούς, με το φακό να εστιάζει με ευαισθησία και οξυδέρκεια σε σύμβολα, παλιά και σύγχρονα που διαπερνούν την ιστορία. Συναντάμε ανθρώπους «οριακούς» μέσα στην καθημερινότητά τους: τους «παράξενους» ρώσους επιστήμονες και καλλιτέχνες που εγκατέλειψαν τη χώρα τους για να εγκατασταθούν στη Γαύδο, τον Ράφικ που ζει δίπλα σε ένα από τα πιο ραδιενεργά μέρη του πλανήτη, τον Ντίμα, σύγχρονο εργάτη σε πρώην γκουλάγκ, τον Ρούνε, ψαρά στη Βόρεια Θάλασσα, τη Μαρία από την Σίντρα που μας εξηγεί τι σημαίνει saudade.
Tόποι και άνθρωποι που φέρουν την ατμόσφαιρα, τις ιδιαιτερότητες και τις ομοιότητες των εσχατιών της Ευρώπης.

Οι φωτογραφίες του Φυσάκη βραβεύτηκαν το 2008 από 24 επιμελητές από όλον τον κόσμο στη Φωτομπιενάλε της Θεσσαλονίκης. Μέρος τους έχει παρουσιαστεί στο Διεθνές Φεστιβάλ της Άρλ (καλοκαίρι 2008), στο Μήνα Φωτογραφίας του Παρισιού (Οκτώβριος 2008) και στη έκθεση ‘Face to Faces’ της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Ιούλιος 2009).





>link